^Początek
logo
  
  
  
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
Get Adobe Flash player

Odwiedziny

79211
DzisiajDzisiaj3
WczorajWczoraj25
Ten tydzieńTen tydzień101
Ten miesiącTen miesiąc386
Wszystkie dniWszystkie dni79211
Max 04-22-2018 : 215
Statistik created: 2018-08-17T01:30:54+02:00
IP54.161.49.216
US
UNITED STATES
US

This page uses the IP-to-Country Database provided by WebHosting.Info (http://www.webhosting.info), available from http://ip-to-country.webhosting.info

Logowanie

Pogoda

O nas

Szkoła to miejsce szczególne. Tutaj człowiek zdobywa wiedzę, umiejętności, kształtuje charakter, poszerza zainteresowania, rozwija pasje. Tutaj rodzą się przyjaźnie, sympatie.
Tu człowiek doznaje czasem pierwszych niepowodzeń, którym towarzyszą nieraz łzy.
Tu jednak, znacznie częściej, odnosi sukcesy i doświadcza płynącej z nich radości.
 
Kalendarium
  
• I - V 1945 r. - w Europie dobiega końca II wojna światowa;
• 19 I 1945 r. - Byczynę zajmują oddziały Armii Radzieckiej;
• 2 IV 1945 r. - administracja polska przejmuje władzę w Byczynie od tymczasowej administracji radzieckiej. Byczyna po ok. 600 latach wraca do Polski;
• 16 IV 1945 r. - do Byczyny przybywa z zadaniem zorganizowania i uruchomienia szkoły Marian Laskowski - nauczyciel oddelegowany do pracy na Śląsku Opolskim;
• 14 V 1945 r. - rozpoczęcie nauki w nowo otwartej siedmioklasowej Publicznej Szkole Powszechnej w Byczynie przy obecnej ulicy Okrężnej 27. Naukę rozpoczyna 80 uczniów w siedmiu klasach prowadzonych przez jednego nauczyciela, M. Laskowskiego
• 16 VI 1945 r. - pracę w szkole podejmuje Teofila Kunicka. Uczy ona klasy młodsze;
• 1 VII 1945 r. - pracę podejmuje Janina Gliwa. Naucza ona w starszych klasach języka polskiego, historii oraz języka francuskiego;
• 15 VII 1945 r. - zakończenie pierwszego roku szkolnego w polskiej szkole w Byczynie. Rok szkolny zakończyło 138 uczniów, w tym 7 uczniów klasy siódmej;
• 3 IX 1945 r. - inauguracja roku szkolnego 1945/46. Grono pedagogiczne powiększyło się do sześciu nauczycieli. Wzrosła liczba uczniów. Rok szkolny ukończyło 328 uczniów;
• 1954 r. - przejęcie budynku przy ul. Stawowej 14 po zlikwidowanym Zespole Szkół Zawodowych w Byczynie. W nowo przejętym obiekcie uczyły się klasy młodsze;
• 1959 r. - rozpoczęcie budowy nowego budynku szkolnego przy obecnej ulicy Poznańskiej 6;
• 22 VII 1961 r. - zakończenie budowy nowego obiektu;
• 27 VIII 1961 r. - uroczyste otwarcie Szkoły Tysiąclecia nr 190 im. Jana Zamojskiego w Byczynie;
• 3 IX 1961 r. - rozpoczęcie roku szkolnego 1961/62. Od tego czasu nauka odbywa się w nowym budynku (klasy starsze) i w starym przy ul. Okrężnej (klasy młodsze);
• Rok szkolny 1965/66 - w wyniku reformy szkoła staje się placówką ośmioklasową;
• 24 I 1968 r. - pierwsze uroczyste obchody Dnia Patrona. Z tej okazji napisany został Hymn Szkolny;
• IX 1973 r. - Szkoła Podstawowa w Byczynie przekształcona zostaje w Zbiorczą Szkołę Gminną;
• 22 I 1977 r. - szkoła otrzymała sztandar, wchodząc do wąskiego jeszcze wówczas grona szkół posiadających ten piękny symbol;
• 1998 / 99 w wyniku reformy oświaty nasza szkoła przekształcona zostaje w sześcioklasową Publiczną Szkołę Podstawową;
• 16 VI 2007 r. - szkoła otrzymuje nowy sztandar 
 
  

 s

 
 
 
 

 
 
 
 
 
Nasz patron - Jan Zamojski
 
janzamoyskiNota biograficzna
Jan Sariusz Zamojski urodził się 19 marca 1542 roku we wsi Skokówka (obecnie teren Zamościa) w rodzinie Stanisława, kasztelana chełmskiego.
Początkowo nauki pobierał w pobliskim Krasnymstawie, a następnie wyjechał na studia za granicę. Uczył się w paryskim College Royal i Sorbonie, następnie w szkole kalwińskiej Jana Struma w Strasburgu. 
 
Naukę zakończył na uniwersytecie w Padwie, gdzie uzyskał doktorat prawa i wybrany został na rektora (ówczesnego rzecznika studentów).
Był jednym z najlepiej wykształconych Polaków XVI wieku.
W 1565 roku powrócił na stałe do kraju i został sekretarzem króla Zygmunta Augusta.
Zamojski szybko wybił się na przywódcę szlachty. 
Jego pozycja uwidoczniła się podczas bezkrólewia po wygaśnięciu na tronie Rzeczypospolitej rodu Jagiellonów. Stał się wtedy rzecznikiem elekcji viritim - wyboru władcy przez ogół szlachty. Podczas pierwszej wolnej elekcji (1573r.) poparł kandydaturę Henryka Walezego. Brał udział w redagowaniu pactów conventów i artykułów henrykowskich.
Po ucieczce króla Henryka Walezego podczas drugiej elekcji (1576 r.) przeciwstawił się Habsburgom i poparł kandydaturę księcia siedmiogrodzkiego Stefana Batorego. Nowy król obdarzył Zamojskiego najwyższymi godnościami: podkanclerzego (1576 r.), kanclerza wielkiego koronnego (1578r.), hetmana wielkiego koronnego (1581 r.).

Zamojski był „prawą ręką” Stefana Batorego. Współdziałał z królem w jego reformach wojskowych i w przygotowaniach do wojny z Moskwą. Uczestniczył we wszystkich trzech jej kampaniach, zdobywając Wieliż i Zawłóczę oraz biorąc udział w oblężeniu Połocka, Wielkich Łuków i Pskowa. Prowadził rokowania zakończone traktatem pokojowym podpisanym w Jamie Zapolskim. Dzięki protekcji królewskiej wyrósł na potężnego magnata, zwolennika rządów silnej ręki.
Po śmierci Batorego (1586r.) Zamojski i skupiona wokół niego szlachta poparli na tron Polski kandydaturę królewicza szwedzkiego Zygmunta Wazy. Stoczono wówczas zaciętą
walkę z potężnym stronnictwem Zborowskich, forsującym kandydaturę arcyksięcia Maksymiliana Habsburga.
Po nierozstrzygniętej, podwójnej elekcji Zamojski zwycięsko odparł spod Krakowa najazd arcyksięcia Maksymiliana i 24 stycznia 1588 roku rozgromił jego armię pod Byczyną, biorąc habsburskiego elekta do niewoli.
Victoria byczyńska ostatecznie rozwiązała problemy wynikłe z niefortunnej, podwójnej elekcji.
Teraz pozycja J. Zamojskiego w kraju wzrosła jeszcze bardziej. Doprowadziło to wkrótce do rozdźwięku miedzy młodym, ambitnym królem, zagorzałym katolikiem i zwolennikiem cesarskiego rodu a hetmanem, człowiekiem tolerancji i zwolennikiem polityki antyhabsburskiej. Od tej pory Zamojski stał się „głową" opozycji.
Kontynuując antyturecką politykę Stefana Batorego, dwukrotnie podjął wyprawę nad Dunaj. W 1595 roku odparł pod Cecora potężną armię turecko-tatarską, a w 1600 roku
pokonał pod Bukową wojska hospodara (księcia) wołoskiego, Michała Walecznego. Narzucił w ten sposób Mołdawii i Wołoszczyźnie zwierzchnictwo Rzeczypospolitej.
W 1601 roku został dowódcą wyprawy przeciw Szwedom w Inflantach. Odzyskał wówczas dla Rzeczypospolitej większą część tej prowincji.
Przez całe dorosłe życie Jan Zamojski zajmował się również organizacją swego olbrzymiego majątku, wykorzystując przy tym swoje zdolności i ogromną wiedzę. Jeszcze
w 1589 roku ustanowił tzw. ordynację zamojską, skupiającą ogromny kompleks majątków ze „stolicą” w Zamościu - renesansowym mieście zbudowanym przez niego na miejscu dawnej Skokówki.
Jan Zamojski położył też wielkie zasługi dla nauki i sztuki. Był znanym mecenasem pisarzy, artystów i uczonych. Kierując się swą maksymą Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie, w 1595 roku założył Akademię Zamojską.
Zmarł nagle 3 czerwca 1605 roku w swym ukochanym Zamościu. Pochowano go w podziemiach zamojskiej kolegiaty.

 
Copyright © 2013. PSP Byczyna Rights Reserved.